Het ontwaken van Ganga Mira
Paula Marvelly: Wanneer kwam je aan in India?
Ganga Mira: Het moet begin september '68 zijn geweest. Ik verbleef drie maanden in Afghanistan, in Kabul. Op het platteland was een soefimeester en voor mij was het de eerste keer dat ik een heilige ontmoette. Hij sprak natuurlijk geen Engels, maar zijn aanwezigheid gaf me een voorproefje. Maar op de een of andere manier waren er nog steeds veel intellectuele vragen, dus dat was niet genoeg. Dus ging ik naar Delhi en ik wist niet waar ik heen moest, omdat ik geen adressen van bekende goeroes wilde hebben. Ik had echt de overtuiging dat ik gewoon degene zou ontmoeten die ik nodig had. Ik ging naar de Himalaya en daarna naar Ganga, waar ik drie maanden lang begon te mediteren.
PM. Heb je een goeroe ontmoet die Chandra Swami heet?
Ganga Mira: Ja. Ik was in Sapt Sarovar, dat stroomopwaarts van Hardwar ligt. Ik was op een middag aan het ronddwalen op zoek naar een goede plek om te mediteren. Ik stak een kleine arm van de Ganga over om naar een eiland te gaan en daar zag ik een prachtig lichtwezen, het was prachtig — de afbeelding van een yogi. Hij was helemaal naakt en had een lange zwarte baard. Dus ik ging naar Chandra Swami en ging zitten en toen sprak hij met me in het Engels! Ik was verbaasd - het was heel goed Engels. Hij was heel geleerd. Ik vroeg hem of ik hem elke middag kon bezoeken en op een gegeven moment vroeg ik hem of hij me kon inwijden. Maar na een maand of zo voelde ik dat ik nog steeds meer antwoorden op mijn vragen nodig had - en het waren brandende vragen.
PM. Wat waren de vragen?
Ganga Mira: Mijn eerste zorg toen ik begon met mediteren was dat veel mensen verschillende manieren van mediteren gaven en ik wilde de korte weg. En sommigen zeggen dat het door toewijding is, anderen zeggen dat het door jnana of kennis is. Hoewel ik aan het begin van de zoektocht stond, wilde ik de top, weet je. Dus, wat moest ik doen? Ik dacht op dat moment dat kosmisch bewustzijn de realiteit was waar ik naar op zoek was. Op een gegeven moment verliet ik iedereen omdat ik alleen wilde zijn en het echt wilde zien. Dus ging ik in een nabijgelegen grot wonen.
PM. En toen had je nog maar je laatste roepie over...
Ganga Mira: Ja, ik ging naar een café en er kwam een man en hij zei: 'Heb je hulp nodig, mijn lieve kind?' En ik zei: 'Nee, dank je!' Ik was echt vastbesloten om naar niemand te luisteren. Dus zei hij: 'Nou, als je hulp nodig hebt, ben ik er 's ochtends om vijf uur bij de oever van de Ganga.' Ik bedankte hem en ik keek niet veel naar zijn gezicht. Ik wilde dat iedereen me gewoon met rust zou laten. Hij ging weg en de volgende dag deed ik mijn gebruikelijke ding: mijn gewaad en mezelf wassen en mediteren aan de oever van de Ganga.
Maar 's nachts kwam zijn gezicht en zei: 'Misschien ben ik het wel die je zoekt,' en dat was genoeg om me er om vijf uur te brengen, natuurlijk! Het was hetzelfde gezicht. Dus toen ik kwam, lachte hij heel hard en ik voelde dat het een heel warm welkom was. Ik zat voor hem en de Ganga stroomde voorbij. Hij vroeg me eenvoudig: 'Wat wil je?' Het was gewoon zo direct en ik zei: 'Kosmisch bewustzijn en als je meer weet, ook 'meer'!' Ik realiseerde me dat als ik meer kon weten, ik dat 'meer' wilde, omdat ik wist dat de geest met zijn beperkingen denkt dat hij altijd de top is. Hij zei: 'Wat doe je daarvoor?' en ik zei: 'Ik mediteer.' 'Laat het me zien!' Dus ik liet hem zien hoe ik het deed en na een tijdje deed ik gewoon mijn ogen open en keek ik naar de Ganga, naar de lucht, en heel langzaam herinnerde ik me - het leeft nog steeds - en ik zei: 'Het is zo eenvoudig.' Ik viel gewoon neer en tegelijkertijd herkende ik mijn meester. Toen zei hij: 'Nu ga je'. 'Mais non! Ik was helemaal verliefd! Ik zei: 'Ik heb je zo lang gezocht en nu moet ik blijven. En hij zei: 'Nee, nee, ga jij maar en als je me nodig hebt, kom ik.' Dus ik moest weg.
Ik ging maar ik was niet in mijn zogenaamde normale staat. Ik was in totale extase. Ik vertrok vanuit de grot naar het bos. En ik herinner me dat er een geur was die ik niet kon definiëren, die zo'n buitengewone geur was. Ik kuste de bomen. De volgende dag zag ik hem niet en ik wist zijn naam niet. Hij wist mijn naam niet en ik realiseerde me dat het enige bekende tussen ons die plek was. Er was een kleine boom met schaduw en ik was absoluut vastbesloten om op hem te wachten tot ik stierf als dat nodig was. Dus ik bleef gewoon daar op die plek.
En het lijkt erop dat er acht maanden voorbijgingen en op een avond, terwijl ik mediteerde voor de Ganga, keek ik achterom en zag deze man weer aankomen. Hij kwam 10 dagen lang naar me toe, elke dag om vier uur 's middags. Hij gaf me eten, beantwoordde mijn vragen. Ik leefde buiten en toen, op een ochtend, maakte hij me om vijf uur wakker en zei: ‘Vandaag mag je de hele dag met me meelopen.’ En we gingen, we kletsen en vanaf die dag kon ik de hele dag bij hem zijn. En daardoor stopte dus alles. Het was perfect.