Ontwaken Rick Nurrie Stearns

In elk nummer van het Personal Transformation magazine hebben we twee of drie persoonlijke verhalen afgedrukt over een krachtige persoonlijke transformatie die sommige mensen hebben doorgemaakt.

In de jaren die ik besteedde aan het redigeren en doorzoeken van verhalen van anderen, had ik nooit durven dromen dat ik zelf een persoonlijk transformatieverhaal over mijn leven zou schrijven. Evenmin had ik ooit gedroomd dat mijn transformatie me naar spiritueel ontwaken zou brengen en het einde zou betekenen van het tijdschrift dat ik negen jaar eerder had opgericht. En toch is dat precies wat er gebeurde. Hier is mijn verhaal over transformatie.

Het is ruim twee jaar geleden dat ik de deuren van onze uitgeverij sloot. Op mijn laatste dag op kantoor hielden we een uitverkoop van al onze kantoorapparatuur. Ik bleef achter met een stapel boeken en verschillende dozen met zakelijke documenten die ik in mijn auto propte.

Toen ik die dag na de verkoop naar huis reed, drong het tot me door dat ik niet treurde om het einde van het tijdschrift waaraan ik zoveel jaren had gewerkt. Ik ervoer een lichtheid, vreugde en geluk die niet werd beïnvloed door het externe drama van het beëindigen van een bedrijf. Het geluk kwam voort uit een diepe innerlijke stilte, aanwezigheid van zijn en een volledige acceptatie van ‘wat is’. Er was geen verwachting van de toekomst, of herinnering aan het verleden, ik was gewoon.

***

Ik was mijn spirituele zoektocht zo’n vierentwintig jaar eerder begonnen na een bijna-doodervaring waarbij ik gedurende meer dan twintig minuten geen pols, ademhaling of hartslag had. Tijdens de ervaring was ik volledig bewust, maar bewustzijn was niet gelokaliseerd in mijn lichaam. Het was alsof de ruimte zelf het bewustzijn vasthield terwijl ik getuige was van mijn vrienden en familie die me probeerden te redden, een paar meter boven hen.

De bijna-doodervaring had een grote impact op mij omdat het me ervan bewust maakte dat ‘ik’ niet mijn lichaam was. Het bewustzijn veranderde de loop van mijn leven drastisch en gaf me de vastberadenheid om meer te ontdekken over het mysterie van het leven.

Na de bijna-doodervaring (BDE) ben ik mystiek en oosterse filosofie gaan studeren en ben begonnen met zitmeditatie. Ik beoefende zitmeditatie gedurende meer dan zeventien jaar regelmatig totdat ik zo’n zeven jaar geleden stopte nadat ik een overweldigende energie had ervaren nabij de basis van mijn ruggengraat.

Ik was in de war over de opkomende energie en wist niet of ik iets verkeerd of goed deed. Ik raadpleegde vrienden die mediteerden en een paar meditatieleraren, maar niemand wist echt wat er aan de hand was en hun suggesties hielpen niet.

Ik stopte met zitmeditatie en begon met een dagelijkse loopmeditatie. Ik concentreerde me erop om één-puntig en opmerkzaam te blijven terwijl ik de dag doorbracht. Later, begin jaren negentig, begon ik op aanraden van een boeddhistische vriend meditatie te integreren in de klusjes die ik in en om het huis deed; afwassen, gras maaien, huis schoonmaken etc.

Ik raakte gefocust op psychologisch werk en begon samen met mijn vrouw naar persoonlijke groeiworkshops en seminars te gaan. Als gediplomeerd psychotherapeut moest ze verschillende trainingen per jaar volgen om haar vergunning te behouden. In de jaren ’90 werden er tal van kwalitatieve intensives, workshops en seminars aangeboden.

We woonden elk jaar drie tot vier intensives en seminars bij, waar we begaafde leraren op het gebied van persoonlijke en spirituele groei meemaakten. Enkele van de nuttigste waren gericht op het integreren van de onbewuste aspecten van het zelf. Ik heb geleerd hoe verschillende persona’s elkaar vaak ondermijnen en onnodige stress, angst en verspilde energie veroorzaken. We volgden workshops over lichaamsgerichte psychotherapie die hielpen om meer bewustzijn in het lichaam te brengen.

Na verloop van tijd begon ik naar individuele gesprekstherapiesessies te gaan en kon ik beweging en integratie zien met delen van mezelf die enigszins bevroren en rigide waren. Ik begon ook met het bijhouden van mijn dromen en raakte geïnteresseerd in Jungiaans droomwerk en sloot me later aan bij een droomprocesgroep.

Ik bleef een krachtige energie ervaren aan de basis van mijn ruggengraat midden in de nacht nadat ik een paar uur had geslapen. Ik werd dan plotseling wakker en voelde energie uitzetten en opstijgen vanuit mijn heupen naar mijn schoot. Ik was toen zowel nieuwsgierig als bang voor de energie. Ik probeerde het los te laten, maar toen ik dat deed, nam de energie radicaal toe en trilde mijn lichaam ongecontroleerd terwijl ik een vreemde stijfheid in mijn spieren voelde.

Ik vertelde mijn ervaring aan een vriendin en zij vertelde me dat het een geest zou kunnen zijn die probeert bezit van me te nemen. Ik werd bang en probeerde maandenlang zuiverings- en beschermingsprogramma’s in een poging de ervaring weg te duwen. Niets onderdrukte de ervaring en na enige contemplatie voelde ik dat het eerder intern dan extern voor mij was. Na een paar maanden raakte ik gewend aan de ervaring van wakker worden in de overweldigende energie en dacht ik er niet veel over na.

Halverwege de jaren negentig verschoof de energie enigszins en toen ik midden in de nacht wakker werd, begon ik het als seksuele energie te ervaren. Het seksueel ervaren van de energie was veel aangenamer dan het trillen van het lichaam en de spierspanning van vroeger. Ik ervoer nog steeds ongemak omdat het oncontroleerbaar was en ik was bang om zoiets intens en primairs te ervaren.

Een paar jaar later werd de seksuele energie intenser en begon zich soms gedurende de dag te manifesteren. Als de energie naar buiten kwam, voelde ik me seksueel geladen tot op het punt dat ik verteerd werd door razende lust. De energie was intens primair, ging volledig voorbij alle gedachten en had geen ethisch of moreel onderscheid.

Ik maakte me zorgen dat als deze energie zich manifesteerde terwijl ik aanwezig was bij een van de vele seminars, workshops of conferenties die ik bijwoonde, ik het seksueel zou uiten met iemand anders dan mijn vrouw. Omdat ik een toegewijde relatie had en dat zo wilde houden, raakte ik van streek over wat ik moest doen.

Toen ik terugkwam van een tiendaagse intensive realiseerde ik me dat als ik niet zou aanpakken wat er gebeurde met de opkomende energie, ik er gemakkelijk door overweldigd zou kunnen raken. Ik vertelde een spirituele leraar het verhaal van de opkomende energie. Hij suggereerde dat ik een seksuele affaire zou beginnen met een andere vrouw als een manier om de opkomende energie te verkennen. Zijn punt was dat wanneer we mentaal en emotioneel verstrikt raken in de dynamiek van relaties, de onderliggende primaire behoeften kunnen worden onderdrukt.

Hij suggereerde dat als ik de energie niet zou inzetten, ik nooit echt volledig belichaamd zou zijn in het leven. Maar als ik het wel zou doen, zou mijn relatie met mijn vrouw er enorm onder kunnen lijden.

Om gebruik te maken van die de energie vond ik echt wel logisch, maar om een seksuele affaire te hebben vond ik niet acceptabel. Ik dacht hier een aantal dagen over na, wetende dat ik de energie moest gebruiken om verder te gaan in het leven, maar om een seksuele affaire te hebben voelde niet goed.

Terwijl ik doorging met nadenken over hoe ik de energie kon gebruiken, werd het een intens persoonlijk dilemma dat me echt vasthield. Het was als een van die onbeantwoordbare Zen koans en er leek geen logische oplossing te zijn. De vraag voor mij was hoe ik de opkomende seksuele energie volledig kon inzetten en tegelijkertijd hoe dat passend kon zijn voor mijn levenssituatie. Mijn verlangen om correct te zijn had een onderdrukkend en verstikkend effect op het vrijlaten van de energie, dus het leek een onoplosbaar dilemma.

Op een dag, terwijl ik naar mijn werk reed en diep nadacht over mijn dilemma, werd ik plotseling ondergedompeld in een krachtige erotische sensualiteit. Het was alsof mijn lichaam en wezen versmolten werden met een dynamische, uitgestrekte en elektrisch-achtige vrouwelijke energie. Mijn visie werd intenser door de herkenning van immense ruimtelijkheid samen met een bijna microscopisch besef dat alles bruiste van energie. Het bewustzijn breidde zich uit en verscherpte, ik voelde me alsof ik in brand stond. De ervaring overspoelde mijn hele wezen, het was energetisch veel krachtiger en zaliger dan alles wat ik ooit had meegemaakt.

De laatste kilometers naar mijn werk kon ik amper rijden. Eenmaal daar kon ik niets anders doen dan op de grond liggen. Als ik me inspande om iets van mijn ervaring op te schrijven, kon ik alleen maar een paar regels poëzie schrijven. Hoewel ik mentaal zeer helder en bewust was, waren mijn schrijf-, lees- en spraakvaardigheid sterk aangetast. De energie was zalig zoet, maar ik was ook mentaal van streek omdat ik een strak productieschema had voor mijn publicatie en ik totaal niet in staat was om te werken.

Na enkele dagen veranderde mijn ervaring. Ik ervoer de energie als een onpersoonlijke stroom van gelukzaligheid – het had niet langer een sensueel seksueel randje. De energie was zo overweldigend dat als ik stopte met weerstand bieden en me eraan overgaf, ik de rest van de dag volledig arbeidsongeschikt zou worden van ontzag en gelukzaligheid.

[Achteraf gezien, als ik de suggestie had opgevolgd om een seksuele affaire te hebben, ben ik er zeker van dat ik de energetische opening zou hebben omzeild.]

Autorijden, computerwerk, conversatie waren allemaal erg moeilijk omdat de ervaring zo overweldigend was. Na enkele dagen begon ik van streek te raken, omdat ik nog steeds niet kon werken. Ik belde een paar spirituele leraren die ik kende om hun mening te krijgen over wat er aan de hand was. De een gaf me een lijst met dingen die ik kon doen om de ervaring te onderdrukken en de ander merkte op dat het klonk alsof ik weerstand bood en bang was, dat de opkomende energie misschien een deel van mezelf was dat naar voren probeerde te komen. De laatste opmerking leek mij logisch, aangezien ik op alle mogelijke manieren had geprobeerd de energie te beheersen of om te zetten en niets werkte.

Een paar nachten later bleef ik laat op om mijn werk voor de publicatie van het tijdschrift te organiseren. Er was extreme focus voor nodig om te werken, omdat de energie enorm intens was.

Uitgeput ging ik liggen om uit te rusten. De energie nam toe tot het punt dat het voelde alsof een enorme tsunami me op het punt stond te overspoelen. De golf was overweldigend, ik kon het niet tegenhouden. De energie voelde alsof het op het punt stond me te vernietigen, ik concludeerde dat ik mijn doodsproces inging.

Omdat ik nieuwsgierig was hoe het zou zijn om getuige te zijn van mijn dood, besloot ik open en bewust te blijven en niet terug te deinzen voor wat er zou gebeuren. Ik gaf me toen volledig en onvoorwaardelijk over en accepteerde mijn dood. De golf van energie overspoelde waardoor ik absoluut licht werd; niet in het licht zijn, maar het licht zelf zijn. Het woord “licht” geeft slechts een fractie weer van wat “Dat” is. “Het” is veel meer dan licht, “Het” is oneindig zijn, oneindig bewustzijn en oneindige energie in één. Het gaat werkelijk alle gedachten en alle beschrijvingen te boven. Er was een helder bewustzijn, maar geen ‘ik’, geen subject en geen object.

Mijn bewustzijn trok zich terug en zweefde figuurlijk aan de rand van ‘Het’. Ik zag niets/leegte rond absoluut zijn. Ik stond toe dat het bewustzijn terugkeerde naar ‘Dat’ zijn. Toen mijn bewustzijn zich weer terugtrok, werd ik me ervan bewust dat ik zelfs aan de uiterste rand van dit oneindige zijn niet de volledigheid ervan in mijn bewustzijn kon vasthouden. Alleen door ‘Het’ te zijn, kon ik ‘Het’ volledig begrijpen.

Opnieuw liet ik het bewustzijn weer in “Het” gaan en probeerde ik dieper te kijken. Maar de inspanning om dieper te kijken, bracht me weg van ‘Dat’ te zijn. Ik liet het meteen los, gaf alle moeite op en versmolt weer dieper met ‘Dat’.

Toen het bewustzijn opkwam, probeerde ik het bewustzijn van ‘Het’ vast te houden terwijl ik bewust terugging naar het zelfbewustzijn van mijn hersengeest. Ik had het gevoel dat ik steeds dieper wegzakte in de zwaarte en de dikte van de ego-persoonlijkheid. Ik zag wat ik had geïdentificeerd als Rick, de herinneringen en de voorkeuren allemaal gebaseerd waren op een verkeerd idee en perceptie van het zelf. Wie Rick was geweest, leek hol, leeg, betekenisloos en zwaar. Ik ging rechtop zitten en keek op de klok, er waren bijna twee uur verstreken in wat voelde als slechts enkele ogenblikken.

De volgende ochtend voelde ik me volkomen als door de bliksem getroffen. Het ervaren van bewustzijn zonder subject of object vernietigde de grond en het fundament voor persoonlijke identiteit. De ervaring was totaal rampzalig voor wie ik dacht dat ik was. Toen ik het persoonlijke zelf zag als denkbeeldig en zonder inhoud, was ik geschokt en sprakeloos.

Ik bleef in het besef achter van zijn in een alles doordringende leegte en volheid. Ik voelde me volledig overweldigd en was niet in staat om zakelijke taken te voltooien. Gewoon in leven zijn was volkomen onmiddellijk, zalig en ongelooflijk vreugdevol.

NA HET SPIRITUEEL ONTWAKEN

Aantekeningen uit mijn dagboek

Sinds ik het bovenstaande verhaal over mijn spirituele ontwaken had geschreven, wilde ik meer toevoegen over hoe het leven sindsdien is geweest. Dus ik heb mijn dagelijkse dagboek doorgenomen en een aantal onderwerpen en commentaar verzameld waarvan ik dacht dat het interessant zou zijn.

Fysiek

Toen de energie (kundalini) in mijn lichaam opkwam in de nacht van het spirituele ontwaken, veranderde het de vorm van mijn schedel. Langs de sagittale hechtdraad had zich een richel gevormd in het schedelbot van de kruin tot aan het voorhoofd. In de eerste paar maanden dat ik in meditatie zat, werd de schedel zacht en voelde enigszins buigzaam aan, zoals het hoofd van een jonge baby. Het bot van de schedel veranderde van vorm met de eb en vloed van energie in het lichaam.

Op een ochtend op weg naar mijn werk (kort na de opening van de energie), kwam ik mijn ouders tegen en vertelde over mijn ervaring van gelukzaligheid en mijn schedel die van vorm veranderde. Ze keken me aan in de overtuiging dat ik een hersentumor moest hebben of dat er iets ernstig mis was, want gelukzaligheid was niet normaal. Toen ik mijn vrouw Mary vertelde dat ze wilden dat ik naar een dokter ging, maakte ze zich ook zorgen. Na een paar dagen praten stemde ik ermee in om naar een dokter te gaan, alleen maar om elke gedachte dat er misschien fysiek iets mis was te onderzoeken.

Een bevriende dokter bestelde een MRI en een röntgenfoto voor mij en beiden kwamen terug zonder enig teken van disfunctie. De verpleegster in het röntgenlaboratorium was zeer behulpzaam toen ze opmerkte: “Schat, je zult hier waarschijnlijk geen antwoorden vinden.”

Later ontdekte ik dat acupunctuur erg nuttig was om het lichaam te helpen zich aan te passen aan het verhoogde energieniveau. Ook het doen van fysieke arbeid, yoga en wandelen in de natuur hielpen enorm.

Rouwen

Na spiritueel ontwaken ging ik door een periode waarin ik rouwde om de dood van wie ik was, het persoonlijke ‘ik’ en het toekomstige leven dat verloren was gegaan. Het was alsof ik rouwde om de dood van een goede vriend (mijzelf). Het rouwen voelde ook nogal vreemd aan, terwijl ik tegelijkertijd vervuld was van ongelooflijke vreugde.

De weg zijn

Enkele dagen na het spirituele ontwaken raapte ik al mijn moed bij elkaar om naar de stad te rijden. Bewuster autorijden was een nieuwe uitdaging. Bewust zijn van veel dingen tegelijk was overweldigend, waardoor mijn rijvaardigheid onder druk kwam te staan. Als ik reed, deed ik dat meestal wat mechanisch. Die ochtend bleef alles aanwezig in mijn bewustzijn. Moment na moment ervoer ik opnieuw de zintuigen van aanraken, zien, ruiken en horen, samen met het bewustzijn van adem en mijn gedachten. Elk moment werd totaal nieuw ervaren, net als alle sensaties en waarnemingen.

Toen ik in de auto stapte, voelde ik de huid op mijn rug het shirt en de rugleuning raken. Ik voelde de sok aan mijn voet terwijl ik mijn schoen tegen het gaspedaal drukte. Terwijl ik wegreed, keek ik naar de snelheidsmeter terwijl ik mijn voet op het gaspedaal voelde en het shirt op mijn huid. Tegelijkertijd bleef ik op de juiste rijstrook terwijl ik naar verkeer keek en in gedachten bijhield waar ik heen ging. Elk van deze gewaarwordingen werden constant opnieuw en opnieuw ervaren op elk moment.

Het was een mooie dag met een strakblauwe lucht, ik luisterde naar de lucht die langs het open raam voorbij waaide en voelde de zon op mijn arm. 70 kilometer per uur rijden was het beste dat ik aankon, want er was zoveel te zien. Gelukkig waren er die dag maar weinig auto’s op de weg. Terwijl ik reed, werd alles heel direct ervaren en bewoog het alsof ik het bekeek met een hogesnelheidscamera die veel meer frames per seconde aan het afdraaien was dan normaal. Tijdens het rijden merkte ik vooral de weg voor me op. De textuur, de kleur, hoe het licht het asfalt deed glanzen.

Terwijl ik de hele rijervaring in me opnam, zag ik wat scheuren in de weg voor me, ze vormden een kuiltje in de weg, het begin van een kuil. Ik werd plotseling één met de weg en verloor alle bewustzijn van al het andere, er was alleen maar de weg. Een moment of twee later schrok ik zelf toen ik me herinnerde dat ik de auto bestuurde, mijn bewustzijn schoot onmiddellijk terug naar het in de auto zitten en rijden. De voortzetting van mijn autorit die ochtend was vol spanning terwijl ik vocht om mijn bewustzijn te stabiliseren, zodat ik niet in eenheid zou afdrijven en ergens tegenaan zou botsen.

Karma

Het gevoel bevrijd te zijn van karma was iets dat heel moeilijk te beschrijven was. Het is alsof er iets zwaars uit mijn leven is verdwenen, een gevoel van lichtheid en een verlies van weerstand tegen wat ‘is’ in het leven. Metaforisch voelde het alsof het gewicht van een rugzak van duizend kilo zojuist van mijn rug was gegleden.

Na spiritueel ontwaken hadden oude verlangens, afkeer, voorkeuren en obsessies geen invloed meer op mij. Ik ontdekte dat ze me alleen raakten als ik er bewust energie in investeerde. De gewoonten en manieren van zijn die in de loop der jaren waren opgebouwd, waren weggevaagd.

Pathologie

Enkele weken na spiritueel ontwaken sprak ik in mijn enthousiasme met wat familie en vrienden over mijn ervaring. Ik leerde al snel dat er in onze samenleving een sterke neiging bestaat om spirituele ervaringen te pathologiseren. Dit leek vooral waar toen ik sprak over alleen nog bewustzijn en de ervaring van ‘geen-zelf’. In het begin stond ik versteld van de reactie van anderen, wat ik ervoer was veel reëler en bevredigender dan wat ik eerder in het leven had gekend. Toch keken mensen me aan alsof er iets mis met me moest zijn, een blik die scepsis, twijfel en ongeloof uitstraalde.

Na de eerste paar maanden vertelde een vriend, die goed thuis was in zowel de oosterse filosofie als de westerse psychologie, me een Chinees spreekwoord. Hij zei: “Het verschil tussen een wijze en een dwaas is dat de wijze weet wanneer hij moet spreken en wanneer niet.” Nadat ik het spreekwoord had gehoord, werd ik discreter over aan wie ik mijn ervaringen vertelde.

Emoties

Een maand of twee na spiritueel ontwaken ontdekte ik dat ik een sombere persoonlijkheid had ontwikkeld om mijn uitbundige vreugde en ervaring van gelukzaligheid te maskeren. Mijn maskering van de vreugde was een poging om de pathologisering te omzeilen die ik ervoer toen ik in de buurt van vrienden en familie was. Ik begon te denken dat depressief of neerslachtig zijn meer geaccepteerd was in onze samenleving dan licht en opgewekt zijn.

Ik ontdekte de persona op een ochtend toen ik me helemaal van streek voelde omdat ik mijn werk niet had kunnen doen en achterliep met mijn publicatieschema. Ik ging zitten om over mijn situatie na te denken. Ik verwoordde mijn ongemak tegen mezelf: “Ik ben van streek omdat ik volledig overweldigd ben door vreugde en gelukzaligheid en niet in staat ben om te werken.” Nadat ik mezelf hardop had uitgesproken, klonk het zo absurd dat ik in lachen uitbarstte om mijn grootste klacht in het leven.

[Het is interessant om te zien hoe het ego zich graag hecht aan en zich identificeert met verhalen over zijn in plaats van het leven rechtstreeks te ervaren.]

Vreugde en gelukzaligheid

Het kostte wat tijd om te ontspannen en meer energie, vreugde en gelukzaligheid te ervaren. Voorheen was ik tevreden met veel minder energie. Na de opening besefte ik hoeveel strategieën ik had ontwikkeld om mijn energieniveau te verlagen. In het verleden, als mijn energie omhoog ging, at ik, sliep, had seks, deed fysiek zwaar werk, bleef laat op, werkte langer, nam warme douches, werd humeurig, maakte me zorgen, las, keek tv, enz.

Het is bijna drie jaar geleden sinds het spirituele ontwaken en mijn normale ervaring is één diepe stilte, innerlijke vrede en een stroom van energie die ik omschrijf als gelukzaligheid. In het eerste jaar na de spirituele ontwaking werd ik helemaal weggeblazen door de stroom van energie. De ervaring van weggespoeld te worden is aanzienlijk verminderd omdat ik in staat ben om aanwezig te blijven en me er niet mee te identificeren of ervan los te maken. Over het algemeen is gewoon ‘zijn’ wat ‘is’.

Benoemen

Toen ik weer kon lezen, bestudeerde ik boeken over spiritueel ontwaken, bewustzijn en verlichting. Ik nam contact op met spirituele leraren en auteurs op zoek naar antwoorden. De drijvende kracht was om erachter te komen wat te doen. Ik had het gevoel dat ik worstelde om alles bij elkaar te houden in de alledaagse wereld. Hoewel een deel van de persoonlijkheid wist dat alles in orde was, voelde een ander deel zich verbrijzeld. Ik had ook een intellectuele nieuwsgierigheid en behoefte om mijn nieuwe levenservaring te benoemen, te begrijpen en te verifiëren.

Een publicist zijn was een grote hulp bij het in contact komen met spirituele leraren. De spirituele leraar met wie ik me het meest verbonden voelde, kwam uit de Zen-traditie. Ik voelde me enorm geholpen door zijn vermogen om mijn bewustzijnsstaat terug te spiegelen en ook de spirituele ontwaking/verlichting te verifiëren en te bevestigen.

Door mijn studie van de oosterse filosofie leerde ik dat mijn ervaring van bewustzijn zonder een object en zonder een subject wordt aangeduid als nirvikalpa-samadhi, verlichting of spiritueel ontwaken. De ervaring van geen-zelf en extatische gelukzalige extase wordt nirvana genoemd. Ik voelde me opgelucht om mijn ervaring te kunnen benoemen en ik voelde vreugde dat ik wist en begreep waar de wijzen het over hadden.

Meditatie Praktijk

Enkele maanden na het spirituele ontwaken stelde een spirituele vriend voor dat ik weer ging mediteren, dus begon ik elke ochtend een paar uur te zitten. In plaats van de houding aan te nemen dat ik bij het einddoel was aangekomen, voelde ik dat ik nu iets had om echt mijn tanden in te zetten. Ik begon mijn meditatiebeoefening met een beginnersgeest en het gevoel dat ik net aan mijn spirituele reis begon.

In het begin moest ik leren mijn ogen open te houden tijdens meditatie om niet in het niets te verdwijnen. Met gesloten ogen viel ik in de leegte, geen ‘ik’ en niets anders. Ik liet alle eerdere opvattingen los over wat meditatie was of hoe het eruit moest zien. In het begin was het een uitdaging om iets los te laten. Alle diepere bewegingen in meditatie kwamen toen ik inspanning en verwachting losliet, toen ik me volledig overgaf en niets probeerde te doen.

Eerdere meditatieleraren hadden me geleerd om tijdens meditatie op mijn adem te letten, in mijn nieuwe beoefening vond ik het kijken naar de adem afleidend omdat het mijn geest bezig hield. Ik merkte dat het veel nuttiger was om mijn aandacht te laten rusten op een gewaarwording in mijn lichaam. Aandacht voor een sensatie was minder geneigd om het denken te activeren. Meestal, na een korte tijd de aandacht op de sensatie te hebben gevestigd, werd de aandacht één met de sensatie – waardoor ik in diepere meditatieve staten kwam.

Door vooropgezette ideeën over meditatie los te laten, borrelde deze meditatie die bij mijn temperament paste van binnenuit op. Na enkele maanden “mijn meditatie” te hebben beoefend, pakte ik op een ochtend willekeurig het boek “Who is My Self” van Ayya Khema uit mijn bibliotheekplank om ter inspiratie te lezen. Ik was verrast toen ik ontdekte dat de meditatie die was opgeborreld eigenlijk een boeddhistische jhana-meditatie was die in Khema’s boek wordt beschreven.

Na een paar maanden meditatiebeoefening merkte ik dat ik mijn ogen open kon houden en zowel manifest als leegte tegelijkertijd kon ervaren. Mijn ervaring werd noch het een noch het ander, maar tegelijk leegte en manifestatie. Beiden als één zien en niet als twee was een enorme ah-ha voor mij, alles bestaat en bestaat niet tegelijkertijd.

Ongeveer een jaar na het spirituele ontwaken merkte ik dat meditatie moeiteloos werd en dat diepe meditatieve toestanden spontaan dag en nacht plaatsvonden.

Paardenvlieg

Op een hete middag nadat ik wat tuinwerk had gedaan, voelde ik me zo uitgeput dat ik geen fysiek werk meer kon doen. Dus besloot ik naar binnen te gaan om wat boekhoudkundig werk op de computer af te ronden dat al zo lang mijn aandacht nodig had. Terwijl ik achter de computer zat merkte ik dat de beleving van energie in mijn lichaam toenam en ik vond het erg moeilijk om het bewustzijn om te buigen naar het denken over boekhouden. Ik voelde me wat opgesloten in huis dus ging ik naar buiten om in de schaduw op de veranda te zitten.

Terwijl ik me in de stoel ontspande, viel ik in een diepe meditatieve staat. Alles leek te vertragen en ik voelde dat het bewustzijn zich buiten mijn lichaam uitbreidde naar de omringende omgeving. Alles was levendig en rijk aan kleuren, de lucht leek dik en vol energie. De vogels zongen en de bladeren van de bomen ritselden zachtjes in de wind terwijl de libellen in cirkels rond de watertuin vlogen. Ik ontspande en zonk diep weg in aanwezigheid.

Een paardenvlieg vloog om de hoek van het huis, vliegend zoals zij dat doen, zo snel dat ze als een waas lijken. Maar toen deze paardenvlieg dichterbij kwam, zag ik de bewegingen van zijn vleugels langzaam op en neer gaan, alsof ik hem zag vliegen door de lens van een supersnelle bewegingscamera die vele frames per seconde nam.

Het punt van mijn waarneming leek minder dan een centimeter van de vlieg verwijderd toen hij een brede boog maakte op een paar meter afstand van mijn lichaam. Tijdens de gebogen draai zag ik zijn kop naar links hellen en ik zag de vele reflecties van zijn multi-lens oog alsof ik naar hem keek door een sterke vergroting. Even later was er het besef dat er alleen vlieg was en niets anders. De directheid en intimiteit van vlieg-zijn deed me schrikken en ik deinsde terug naar het bewustzijn van de hersengeest (omdat ik wist wat de vlieg net had gegeten voor de lunch), op datzelfde moment zoemde de vlieg weg in de bekende waas van snelheid.

Sindsdien is totale absorptie in een object (samadhi’s) spontaan gebeurd in relatie tot andere objecten, mensen en dieren. Wanneer het zich voordoet, is er een onmiddellijk en totaal weten van dat wat wordt waargenomen. Uitdrukken wat wordt waargenomen is een uitdaging geweest, omdat het is alsof je woorden probeert te geven aan een enorme berg kennis.

De hemel zijn

Op een ochtend, terwijl ik in de tuin bezig was met het aanleggen van een watertuin, dacht ik na over de aard van het bewustzijn en de meditatieve ervaringen die ik had. Een groot deel van de dag vroeg ik me af hoe het zou zijn om vanuit mijn diepste bewustzijn te leven. Ik had wat pijpfittingen nodig voor het pompsysteem van de watertuin en besloot de stad in te gaan om de onderdelen op te halen.

Al rijdend en nadenkend hoe het zou zijn om vanuit mijn diepste bewustzijn te leven, breidde mijn bewustzijn zich spontaan uit. Het was alsof ik 500 meter boven de auto was, alles tegelijk zag, omhoog, omlaag en overal om me heen terwijl ik me bewust was van het rijden. Ik zag de weg vanuit de auto terwijl ik me ook zo’n 500 meter boven de auto bevond en me bewust was van alles in alle richtingen – de bomen, wind, lucht, de geur van de bladeren, grind op de weg. Toen, zo snel als de expansie verscheen, liet het me weer achter in de auto terwijl ik over de weg reed.

Slaap en bewustzijn

Sinds het spirituele ontwaken is slaap een van de meest verbijsterende veranderingen in mijn dagelijkse bestaan. Meer dan anderhalf jaar na het spirituele ontwaken verloor ik nooit het bewustzijn. ‘S Nachts, na het naar bed gaan, bleef ik bewust aanwezig. Ik lag daar en mediteerde of keek gewoon naar de geest die aan het denken was of dagdroomde. Bewustzijn was leeg en onverdeeld, zonder ‘ik’.

Maandenlang was ik hierdoor onrustig en besefte ik hoe gehecht ik was aan het slaapbewustzijn. ’s Ochtends voelde ik me altijd uitgerust en ontspannen en zelden voelde ik me overdag moe. Een van de aangename neveneffecten van constant bewustzijn was een toename van de beschikbare tijd voor mij. Omdat ik heel weinig sliep, was ik vrij om ’s nachts te doen wat ik wilde. Meestal ging ik wandelen met onze honden of zat ik naar de nachtelijke hemel te kijken.

[Achteraf realiseer ik me dat mijn overtuiging over hoeveel slaap nodig is, in strijd was met mijn realiteit. Ik had geleerd en geloofde dat ik elke nacht minstens acht uur moest slapen en als ik niet genoeg sliep, was er iets mis.]

Ter afsluiting

Het verhaal hierboven vertelt maar één kant van mijn verhaal, de beklimming. Deze her-vertelling zou onvolledig zijn als ik niet de andere helft van het verhaal zou noemen, het neerdalen in de zware en dikke aspecten van de persoonlijkheid en de moeilijkheden die er waren om aanwezig te blijven tijdens open ervaringen in het dagelijks leven.

Jack Kornfields boektitel “After the Ecstasy the Laundry” spreekt luid en duidelijk over het feit dat na spiritueel ontwaken het leven nog geleefd moet worden. Spiritueel ontwaken betaalt de hypotheek niet, lost op magische wijze gezondheidsproblemen niet op en helpt niet bij het behandelen van de praktische zaken van het leven. Het is waar dat we veel meer zijn dan onze denkende geest en ons lichaam. Er is echter nog steeds leven op dit aardse vlak. Een ontwaakt leven is er een waarin we in deze wereld leven met de vrede die voortkomt uit het weten wie we werkelijk zijn.

Verlichting is hier en nu. Het is niet nodig om het buiten jezelf te zoeken, want het is de essentie van het zijn.

Waar we ook ruimte aan geven in het leven, daar zorgen we voor.

We oogsten waar we voor zorgen in het  leven.

Zorg voor spiritueel ontwaken.