Verlichting is alleen zijn

Verlichting is altijd één zijn. Verlichting is de ontdekking dat er alleen maar één is.

Niet: de ontdekking dat alles met elkaar is verbonden.

Niet: dat ik in feite de enige ben die bestaat en alles in mij plaatsvindt.

Niet: dat er geen ik is, maar alleen maar dat wat is.

Maar verlichting is eerst en vooral de ontdekking – en het voor altijd weten, zelfs “voordat” dat weten er was – dat er alleen maar het ene is. Er is geen tweede, en er is niet iemand die weet dat er alleen het ene is. Het ene is en kent zichzelf als één. Schrijft dit, leest dit, herkent dit, en snapt dit niet.

Alles is dat ene. Niets verschilt daarvan, en niets is daar onderdeel van. Elk onderdeel is het geheel, in zijn totaliteit. Een zandkorrel is in dezelfde mate het ene als jij, of een melkwegstelsel dat is.

Het ene speelt dat het twee is. Dat spel heet ervaring. Om dat te kunnen spelen moet het lijken alsof het niet zichzelf is. Het moet doen alsof.

Onwetendheid is dus doen alsof er iets anders is dan het ene. Verlichting is het ene dat stopt met niet zichzelf herkennen. Om zich daarna te realiseren dat het zichzelf voortdurend herkende, maar dat niet zag, omdat het zichzelf steeds was.

Ja, heel raar.

Zelfrealisatie wordt door het zoeken verhindert. Maar toch is zoeken tot je er bij neervalt de meest zekere manier om “het” te vinden. Niet altijd, soms gebeurt het zomaar. Waarom ook niet? Maar zoeken is het afwijzen van de huidige ervaring als niet voldoende, niet voldoening gevend, nog niet goed genoeg, nog niet helder genoeg, of liefdevol genoeg, of nog niet dit of dat. Het ene is zo creatief dat het dat kan willen en daarom wil jij nu iets anders dan wat er is. Er is nu iets dat niet samenvalt met het huidige moment. Dat gevoel van afscheiding is het gat tussen het ene als zichzelf en het ene als de speler van het spel van tweeheid.

Er is geen weg naar dit hier. Er is iets wat hier is voordat al het andere er is. Dat wat aan alles vooraf gaat is er nu, op dit moment, “onder” je huidige ervaring. Ontdek dat en je ontdekt jezelf als het ene. Bij wijze van spreken natuurlijk. Want je bent dat nu ook al. Dat wat nu gebeurt is het ene.

Na verlichting loop je in je eentje door het universum. En je groet iedereen en alles als jezelf.